راهنمای خرید جک و کابل


نحوه انتخاب کابل مناسب

می دانیم که انتخاب کابل مناسب برای دستگاه مورد نظر گاهی می تواند کار سختی باشد.این مقاله قصد دارد که برخی از ابهامات مربوط به کابل ها، نحوه کار آنها، و اینکه هرکدامشان را باید به چه چیزی وصل کنید، را برطرف سازد. به منظور به حداکثررساندن کیفیت صدا و به حداقل رساندن نویز، درک اینکه چه کابلی برای هر کاربرد خاصی مناسب است بسیار حائز اهمیت می باشد.

کابل های بالانس در مقایسه با کابل های غیربالانس

یک سیگنال الکتریکی بالانس در سه سیم جریان دارد: گراند (زمین)، پایه مثبت و پایه منفی. هر دو پایه حامل سیگنال یکسانی هستند ولیکن در قطب های مخالف هم. هر نویزی که در کابل جریان داشته باشد معمولاً در هر دو پایه به صورت مشترک جریان خواهد داشت. اگر فرض کنیم که مقصد بالانس باشد، آنگاه دستگاه دریافت کننده یک سیگنال را فرستاده و دو سیگنال را در قالبِ دو قطب مخالفِ هم بر می گرداند. این کار باعث می شود که نویزهای رایج با خودش هم فاز نشده و بدین ترتیب حذف گردد. این حذف نویز “حذف حالت عادی” (Common Mode Rejection) نامیده می شود و به همین دلیل است که خطوط بالانس بطور کلی برای جریان های کابلی بلند از همه بهترند. کابل های XLR و TRS برای انتقال صدای بالانس از یک دستگاه بالانس به دستگاهی دیگر بکار می روند.

کابل های غیربالانس پیچیدگی کمتری دارند، اما در مقابل مشکلات نویز آسیب پذیرترند. در کل، خطوط غیربالانس را باید تا حد ممکن کوتاه نگه داشت (حتماً کمتر از ۲۵ پا) تا بدین ترتیب هر نویز احتمالی ایی که ممکن است همراه با سیگنال وارد تجهیزات اتصالی شود به حداقل برسد.

توضیحی در خصوص رابط های کابل رایج

در دنیای صدا، شش رابط کابل معمول وجود دارند که شما معمولاً با آنها برخورد می کنید. TRS و XLR برای اتصالات بالانس و TS ، RCA ، SpeakON ، Banana Plug برای اتصالات غیربالانس.

TRS

TRS مخفف کلمات نوک، حلقه، و شیلد است. این نوع رابط ها شبیه یک دوشاخه ۱/۴″ یا ۱/۸″ هستند اما یک حلقه اضافی بر روی محورش (شافتشان) قرار گرفته است. کابل های TRS دو هادی دارند به اضافه یک بخش گراند (شیلد) و معمولاً برای اتصال تجهیزات بالانس یا برای جریان سیگنال های مونوی چپ و راست به هدفون های استریو بکار می روند. شما همچنین می توانید رابط های TRS را روی بدنه کابل های Y مشاهده کنید. این رابط ها برای فرو کردن فیش های میکسر در جایی که سیگنال از طریق یک سیم ارسال شده و از طریق سیمی دیگر برمی گردد، بکار می روند.

XLR

رابط های XLR رابط های ۳ پینی هستند: مثبت، منفی و گراند. این رابط ها معمولاً برای انتقال سیگنال های لاین لول بالانس یا میکروفون بکار می روند. در بخش صدا، شما معمولاً مشاهده می کنید که کابل های XLR رابط بین میکروفون ها و میکسرها و متصل کننده خروجی های مختلف به اسپیکرها هستند.

TS

TS مخفف کلمات نوک و شیلد است و به نوع خاصی از رابط های ۱/۴″ یا ۱/۸″ اطلاق می شود که برای عملیات غیربالانس دو رابطی بکار می روند. یک حلقه عایق نوک و شیلد را از هم جدا می کند. این نوک بطور کلی حامل سیگنال تلقی می شود، در صورتی که شیلد جایی است که زمین یا شیلد بدان وصل می شود. کابل های TS بیشتر تحت عنوان کابل های ساز لاین لول یا گیتار شناخته می شوند.

RCA

RCA نام معمول برای رابط های phono است که برای اتصال بیشتر تجهیزات استریوی مصرف کنندگان بکار می روند. معمولاً، خروجی ها و ورودی های سی دی یا نوار از رابط های RCA استفاده می کنند. در حیطه صدای دیجیتال، رابط های RCA برای اتصالات S/PDIF نیز مورد استفاده قرار می گیرند، هرچند کابل های واقعی S/PDIF قوی ترند.

speakON

رابط های speakON برای اتصال آمپلی فایرها به اسپیکرهای PA و مانیتورهای استیج بکار می روند. بخاطر توانایی این نوع رابط ها برای قفل شدن در محل خود مردم معمولاً این ها را به اتصالات ۱/۴″ ترجیح می دهند. از آنجائیکه شما هرگز نباید از یک کابل ساز برای اتصال یک آمپلی فایر به یک اسپیکر استفاده کنید، این نوع رابط ها به اجتناب از در هم آمیختگی پرخطر سیم ها نیز کمک می کنند.

Banana plug

این نوع کانکتور نوعی رابط هستند که برای اتصال سیم هاص صوتی طراحی شده اند، مانند سیم های اسپیکر و کانکتورهای اتصال در پشت بسیاری از آمپلی فایرها یا فیش های مخصوصی که فیش های Banana نامیده می شوند. این فیش ها معمولاً در انتهای (سر) کانکتورهای اتصال در پشت آمپلی فایرهای برق یافت می شوند. دو سر سیم ها معمولاً با یک پیچ قفل کننده در جای خود ثابت نگه داشته می شوند.

توضیحاتی در خصوص روکش های محافظ کابل

روکش محافظ (شیلد) بافته شده

این نوع روکش نوعی محافظ کابل است که از خوشه های بافته شده ایی از رشته های مس (بنام پیک ها) که بدور هادی مرکز روکش دار الکترواستاتیکی عایق شده پیچیده شده اند، استفاده می کند. پوشش آن ممکن است از کمتر از ۵۰% تا تقریباً ۹۷% بر اساس تغییر زاویه، تعداد پیک ها، و نرخ استفاده از آنها متفاوت باشد. کابل های گیس بافتی همواره میزان پوشش ثابتی دارند کنند حتی اگر در گوشه ها خم یا پیچیده شده باشند.

روکش شیلد

روکش شیلد که تحت عنوان روکش مارپیچ نیز شناخته می شود برای پوشاندن لایه مسطحی از رشته ها مسی بدور مرکز در یک جهت (یا در جهت عقربه های ساعت و یا خلاف جهت عقربه هیا ساعت) بکار می رود. روکش بسیار انعطاف پذیر است و همین باعث ایجاد محدودیت اندک برای انعطاف پذیری کابل می گردد. گرچه مقاومت کششی آن بسیار کمتر از مقاومت کششی یک روکش بافت دار است، اما انعطاف پذیری بیشتر اغلب باعث می شود که این نوع روکش برای استفاده در دستگاههای واقعی مطلوب تر به نظر برسد.

روکش ورقه ایی (foil shield)

روکش ورقه ایی ، مرکب از لایه نازکی از فویل آلومینیوم مستحکم شده با مایلار است که با یک سیم تخلیه مسی که در انتهای آن آن بکار می رود در تماس است. ترکیب سیم تخلیه/روکش ورقه ایی بسیار ارزان است، اما این ترکیب باعث شده که انعطاف پذیری این نوع روکش بسیار محدود شود و در صورت تکرار خمش ها و پیچیدن ها روکش می شکند. مقاومت انتقالی بالای آن (زیرا آلومینیوم نسبت به مس یک هادی ضعیف تر برق است) تا حد زیادی باعث لطمه زدن به مزیت پوشش ۱۰۰ درصدی ورقه می شود، بخصوص در فرکانس های پائین.

فهرست رابط های کابلی دیگر

۱/۸″ (Mini)- فیش با قطر ۱٫۸ اینچ که در اتصالات سیستمهای کوچک صوتی-تصویری کاربرد دارد. این رابط ممکن است TRS یا TS باشد. این اندازه بیشتر در رابط های هدفونی سبک آی پاد بکار می رود.

AES

AES/EBU رایج ترین گزینه جایگزینِ استاندارد S/PDIF و رایج ترین رابط داخلی فیزیکی از نوع بالانس AES است- ۳ اتصال،۱۱۰ اهم کابل بالانس و یک رابط XLR.

BNC یک نوع رابط کواکسیال است که اغلب در تجهیزات صوتی دیجیتال و تصویری یافت می شود. رابط های BNC معمولاً برای انتقال سیگنال های هماهنگ کننده Clock بین دستگاهها بکار می روند. BNC ها رابط هایی از نوع سرنیزه ایی هستند نه رابط های پیچ دار یا دوشاخه های صاف.

DB25 یک نوع رابط D-Sub است. DB25 ها عموماً در تجهیزات کامپیوتری یافت می شوند که در آنها از این نوع کابل ها برای اتصال لوازم جانبی استفاده می شود. TASCAM مانند برخی برندهای دیگر معمولاً از رابط DB25 برای ورودی/خروجی های آنالوگ یا دیجیتال در محصولاتش استفاده می کند.

Elco (یا Edac) یک برند یا نوعی رابط چند پینی ست که در سیستم ها و تجهیزات صوتی برای اتصال کابل های چندجفتی با یک کابل (بجای تعداد زیادی کابل) بکار می رود. Elco و Edac در کانفیگ های ۲۰، ۳۸، ۵۶، ۹۰ و ۱۲۰ پینی موجود می باشند.

کابل(Insert)/ Y – نوعی کابل که برای تقسیم سیگنال به دو بخش یا ترکیب دو سیگنال در قالب به یک سیگنال بکار می رود. اصطلاح کابل Y بدین خاطر بکار می رود که این نوع کابل شبیه حرف Y انگلیسی است، که دارای دو بخش است که به یک بخش دیگر متصل شده اند یا یک بخش دوشاخه شده، بسته به اینکه شما چطور به آن نگاه کنید. کابل های Y معمولاً در همهُ عرصه های صدا به عنوان یک شیوه آسان و ساده برای انجام این دو کار بکار می روند.

کابل های نوری- کابل های نوری برای اتصالات S/PDIF 2 کاناله قابل تبدیل و نیز برای اتصالات اپتیکال Alesis ADAT استفاده می شوند. اتصالات نوری ADAT مخصوص انتقال صدای دیجیتال، هشت تراک در هر بار بکار می روند. این نوع کابل ها به نوعی استاندارد در این صنعت تبدیل شده و در انواع مختلفی از محصولات تولید کنندگان مختلف بکار می روند.

S/PDIF– فرمتی که به عنوان رابطی برای وصل کردن تجهیزات صوتی دیجیتال، S/PDIF (فرمت رابط دیجیتال Sony/Philips) بهم بکار رفته و به عنوان فرمت مصرف کننده محسوب شده و عمدتاً بر اساس استاندارد AES/EBU ساخته می شود. در واقع، در بسیاری از موارد، این دو قابل تطبیق با هم هستند. S/PDIF معمولاً یا از کابل های کواکسیال با مقاومت بالا و غیربالانس و یا کابل های فیبر نوری برای انتقال استفاده می کند.

فایروایر (IEEE 1394)– بخاطر انتقال پرسرعت داده ها، این نوع کابل اولین بار برای سیگنال های ویدئویی ساخته شدند. فایروایر در حال حاضر برای رابط های دیجیتال در حیطه صدا کاربرد وسیعی دارد. فایروایر بتازگی در فرمت ۴ پینی و ۶ پینی (برای فایروایر ۴۰۰) و ۹پینی (برای فایروایر ۸۰۰) ارائه شده است. همچنین نسخه های ۶ و ۹ پینی آن می توانند منبع برق نیز باشند.

TDIF – TDIF مخففی است برای رابط دیجیتال TASCAM. که پروتکلی است که توسط شرکت TASCAM به منظور استفاده در محصولات میکس دیجیتال و چند تراکی دیجیتال مدولارشان، برای انجام انتقال دیجیتال صدا، تولید شده است. اتصالات TDIF از طریق یک رابط D-Sub 25 پینی صورت می گیرند و داده ها در کابل روکش داری انتقال داده می شوند. استاندارد TDIF اخیراً یکی از دو فرمت اصلی است (دیگری فرمت نوری ADAT است) که در محصولات نیمه حرفه ایی مربوط به MDM برای انتقال دیجیتال بیش از دو تراک صدا بطور همزمان با استفاده از تنها یک کابل کاربرد وسیعی دارند.

TT (تلفن کوچک)- یک نسخه مینیاتوری از وسیله ایی است معروف به یک فیش تلفن یا دوشاخه تلفن. ما عموماً به این نوع فیش، فیش ۱/۴″ اینچی می گوئیم (مدل فعلی ما در واقع کمی با این اندازه متفاوت است) که ممکن است در شکل های TS و TRS نیز ارائه شود. ADC اساساً همین نوع رابط را ساخته اما اسم آنرا رابط بانتون گذاشته است. اخیراً، هر دوی این نام ها بجای یکدیگر استفاده می شوند. فیش های TT/Bantam معمولاً در محفظه های (bay) پچ استودیوی ضبط بکار می روند.